Polietylen o dużej gęstości ma prostą reputację: twardy, woskowy plastik, który ignoruje większość środków chemicznych i spokojnie przetrwa pięćdziesiąt lat pod ziemią. Na tę reputację zapracowano, ale kryje się za nią wiele szczegółów. Dwie rury mogą mieć tę samą etykietę HDPE, a po umieszczeniu w wykopie nadal zachowywać się zupełnie inaczej, ponieważ gęstość, masa cząsteczkowa, rodzaj komonomeru i pakiet dodatków wpływają na właściwości materiału w różnych kierunkach.
Produkujemy rury termoplastyczne w Szanghaju od 2003 roku, a pytania, które otrzymujemy na temat właściwości materiału HDPE, zwykle pochodzą od kupujących, którzy muszą podjąć decyzję, a nie zdać egzamin. W tym przewodniku opieramy się na liczbach, które rzeczywiście zmieniają działanie rury, sposób jej łączenia i trwałość.
Polietylen to łańcuch powtarzających się jednostek CH2, a tym, co oddziela jeden polietylen od drugiego, jest sposób budowy tych łańcuchów. HDPE jest polimeryzowany za pomocą katalizatorów Zieglera-Natty lub metalocenowych, które tworzą długie, prawie liniowe łańcuchy z bardzo małą liczbą rozgałęzień bocznych. Proste łańcuchy są ciasno upakowane i łatwo krystalizują, dlatego HDPE osiąga krystaliczność około 70 do 80 procent i gęstość pomiędzy 0,941 a 0,965 g/cm3. LDPE jest pełen rozgałęzień o długich łańcuchach, więc jego łańcuchy nie mogą być tak ściśle upakowane; ustala się na poziomie około 0,910 do 0,925 g/cm3 i jest zauważalnie bardziej miękki.
W przypadku zastosowań rurowych większość pracy wykonują trzy zmienne:
Te zmienne są powodem, dla którego w branży mówi się o klasach. PE63, PE80 i PE100 odnoszą się do minimalnych wymaganych wartości wytrzymałości 6,3, 8,0 i 10,0 MPa w temperaturze 20°C przez 50 lat, a nie do trzech różnych polimerów.
Opublikowane arkusze danych różnią się, ponieważ opisują różne gatunki, ale poniższe zakresy są reprezentatywne dla HDPE klasy rurowej. Są to liczby, które sprawdzamy w pierwszej kolejności, porównując związki od różnych dostawców.
| Własność | Typowy zasięg | Co to oznacza w praktyce |
|---|---|---|
| Gęstość | 0,941-0,965 g/cm3 | Ustawia sztywność, wagę i pływalność w mokrych okopach |
| Temperatura topnienia | 125-135 C | Określa okno zgrzewania, a nie temperaturę pracy |
| Wytrzymałość na rozciąganie na granicy plastyczności | 20-30 MPa | Odporność na ciśnienie wewnętrzne i obciążenie gruntu |
| Wydłużenie przy zerwaniu | ponad 600% | Plastyczność: rura odkształca się na długo przed pęknięciem |
| Moduł zginania | 800-1200 MPa | Sztywność pierścienia i ugięcie pod zasypką |
| Uderzenie karbowane, 23 C | 20 kJ/m2 lub bez przerwy | Wytrzymuje nieostrożne obchodzenie się i instalację w niskich temperaturach |
| Absorpcja wody, 24 godz | poniżej 0,01% | Brak pęcznienia, stabilne wymiary w pracy na mokro |
| Przewodność cieplna | około 0,4 W/m*K | Niskie straty ciepła w podziemnych liniach ciepłej wody |
| Liniowa rozszerzalność cieplna | 1,2-1,8 x 10-4 na K | Napędza pętle dylatacyjne, kotwy i odsunięcia |
| Stała temperatura pracy | -40 do 60 C | Wymagane obniżenie ciśnienia powyżej 20 C |
| Rezystywność objętościowa | powyżej 10^16 omów*cm | Izolacja elektryczna, brak korozji galwanicznej |
HDPE jest chemicznie obojętny w stosunku do większości substancji, które spotyka pod ziemią. Radzi sobie z rozcieńczonymi i stężonymi kwasami, zasadami, roztworami soli i alkoholami, nie powoduje korozji, kamienia i nie bierze udziału w reakcjach galwanicznych. Nie jest to jednak uniwersalne. Atakują ją silne kwasy utleniające, a węglowodory i chlorowane rozpuszczalniki powodują pęcznienie i przenikanie, co ma znaczenie, gdy linia przebiega przez zanieczyszczony grunt lub transportuje ścieki przemysłowe.
Światło słoneczne to kolejny słaby punkt. Niestabilizowany polietylen kruchy pod wpływem promieni UV, dlatego mieszanki rurowe zawierają od 2 do 2,5 procent dobrze zdyspergowanej sadzy lub równoważnego pakietu UV. Czarna rura toleruje miesiące przechowywania na zewnątrz; rura w kolorze naturalnym nie.
Atak biologiczny rzadko stanowi problem, ponieważ ani grzyby, ani bakterie nie wykorzystują polietylenu jako źródła pożywienia. Zamiast tego długoterminowa wydajność zależy od powolnego wzrostu pęknięć i odporności na pęknięcia naprężeniowe w środowisku, obie oceny oceniane są za pomocą testów regresji naprężeń hydrostatycznych zgodnie z ISO 9080 i ekstrapolowane na projektowany okres użytkowania wynoszący 50 lat. Z tej ekstrapolacji pochodzi wartość MRS dla każdego gatunku PE.
Grubość ścian to druga połowa historii. Rura ciśnieniowa jest określona przez SDR lub DR, stosunek średnicy zewnętrznej do grubości ścianki. Niższy SDR oznacza grubszą ściankę i wyższą wartość ciśnienia: w przypadku rury wodnej PE100 SDR 11 odpowiada PN16 w temperaturze 20 C, podczas gdy SDR 17 znajduje się w pobliżu PN10. Zależność nie jest liniowa z temperaturą i większość gatunków musi zostać obniżona powyżej 20 C. Nasza uwaga techniczna dot Rura HDPE DR 11 szczegółowo omawia obliczenia grubości ścian i etapy wyboru.
Wskaźnik płynięcia wpływa bardziej na przetwarzanie niż ciśnienie znamionowe. Wyższy wskaźnik płynięcia stopu wytłacza się szybciej i łatwiej się topi, ale gatunki o bardzo wysokim wskaźniku płynięcia zwykle oferują niższą odporność na pękanie naprężeniowe. W przypadku kanalizacji sieciowej i krytycznej bezpieczniejszym wyborem pozostają związki o niskim wskaźniku topnienia i wysokiej masie cząsteczkowej.
HDPE to nie jedyny polietylen, z którym pracujemy. Tam, gdzie rury muszą przewodzić ciepłą wodę, np. w instalacjach ogrzewania podłogowego, standardowy HDPE nie ma wystarczającego zapasu temperatury i rolę przejmuje polietylen o podwyższonej temperaturze. PE-RT to gatunek najczęściej wybierany dla tych pętli, ponieważ utrzymuje stabilne ciśnienie znamionowe w temperaturze 70°C, a jednocześnie pozostaje wystarczająco elastyczny, aby zginać się ręcznie.
Jednowarstwowa rura promiennikowa do ogrzewania podłogowego PE-RT czerwona Czerwona, jednowarstwowa opcja PE-RT do pętli ogrzewania podłogowego, pokazana w ramach szerszego asortymentu rur do ogrzewania podłogowego PE-RT do instalacji ciepłej wody. Zobacz produkt → Kupujący rzadko wybierają materiał osobno; porównują go z alternatywami już na rysunku.
Jeśli chodzi o odprowadzanie wody z naszego asortymentu, PVC-U pozostaje głównym narzędziem do układania gleby i odpadów w budynkach.
Standardowa rura spustowa z PVC do systemów wód deszczowych i ścieków Rura drenażowa z PVC o średnicach 40–315 mm i długości 4 m, przeznaczona do odprowadzania wody deszczowej, ścieków i drenażu podziemnego, gdzie liczy się trwałość i płynność przepływu. Zobacz produkt → Wartości zawarte w arkuszach danych stają się przydatne dopiero po przełożeniu ich na praktykę instalacyjną. Oto zasady, które powtarzamy zespołom projektowym:
Tak. HDPE do rur nie zawiera plastyfikatorów ani stabilizatorów metali ciężkich, a związki przeznaczone do wody pitnej są testowane pod kątem smaku, zapachu i migracji zgodnie z odpowiednimi normami krajowymi i międzynarodowymi.
Około 60 C w sposób ciągły dla gatunków standardowych, z krótkimi skokami do 80 C. Powyżej 20 C należy obniżyć ciśnienie znamionowe, dlatego przewody ciepłej wody zwykle przechodzą na PPR lub PE-RT.
PE100 to klasa gatunku w ramach HDPE, zdefiniowana jako minimalna wymagana wytrzymałość na 50 lat wynosząca 10 MPa. Nie każdy związek HDPE się kwalifikuje, dlatego nazwa gatunku znajduje się w specyfikacji.
Właściwości materiału HDPE sprowadzają się do szeregu kompromisów, a dobry dostawca powinien być w stanie wyjaśnić prostym językiem, które liczby mają znaczenie dla Twojego projektu, a które mają charakter marketingowy. Jeśli porównujesz gatunki, piszesz specyfikację lub po prostu nie masz pewności, czy HDPE, PPR czy PVC należy do konkretnej linii, nasz zespół techniczny chętnie obejrzy z Tobą rysunek. Prześlij nam szczegóły swojego projektu a my wrócimy z prostą odpowiedzią.